Jestem Anna Stetsiuk — autorka poezji i prozy. Piszę o człowieku, relacjach, wojnie, pamięci i tym, co zostaje w nas po przeżytych historiach. Ta strona jest miejscem moich książek, tekstów i spotkań z czytelnikami.
Najpierw była po polsku i ukraińsku. Później życie dopisało jej trzeci język — niemiecki. Dziś „Cisza po wybuchu też jest krzykiem” jest dostępna również na Amazonie.
Wierzę w terapeutyczną siłę pisania. „Słowa, które leczą” to moja pierwsza książka — niedoskonała, ale prawdziwa. Powstała z doświadczenia, że czasem zapisanie tego, co boli, jest pierwszym krokiem do odzyskania własnego głosu.
To jeden z moich pierwszych tomików poetyckich. Znalazły się w nim wczesne wiersze — o człowieku, emocjach, życiu, ale także o wojnie. Książka została wydana w dwóch językach: polskim i ukraińskim. Dwa języki, dwa światy, a pomiędzy nimi — te same ludzkie przeżycia.
Najnowsza antologia Grupy Twórczej „Źródłosłów”, której jestem członkinią. To zbiór poezji o różnych odcieniach miłości — jej bliskości, tęsknocie, namiętności i emocjach, które trudno zamknąć w jednym słowie. W antologii znalazły się również moje wiersze.
Antologia poetycka powstała z udziałem twórców Grupy Twórczej „Źródłosłów”, pod opieką Bogusławy Chwierut. Publikacja poświęcona jest gminie Porąbka i Beskidowi Małemu — jego miejscom, historii, krajobrazom i ludziom. W antologii znalazły się również moje wiersze, inspirowane wirtualną podróżą po Porąbce i jej okolicach. To moje literackie spojrzenie na miejsce poznawane z oddali — z ciekawością, wyobraźnią i zachwytem.
«Мудрість поля» — поетична збірка Анни Стецюк, у якій природа стає мовою для розмови про людину, життя, пам’ять і плин часу. Поле, земля, рослини, пори року та прості образи сільського світу набувають тут символічного значення.
У цих віршах природа не є лише тлом. Вона спостерігає, мовчить, пам’ятає і часом говорить про людину більше, ніж сама людина здатна сказати про себе.
Анна Стецюк поєднує у збірці спостереження за навколишнім світом із філософськими роздумами про вибір, свободу, втрати, надію та дороги, якими ми пішли — або так і не наважилися піти.